Writinpad.nl is ontstaan in de maand augustus van tweeduizendtien. Ik was zesendertig weken zwanger en ongewild singel. Ik was onzeker en bang voor de toekomst. Ik besloot om van mij af te gaan schrijven in een blog. Op acht september (8/9/10) is mijn zoontje Levi na een zware en heftige bevalling geboren. Levi was ongeveer drie maanden oud toen ik een nieuwe vriend kreeg. Op het moment dat Tijs in beeld kwam, veranderde er een heleboel. We werden een gezin. Tijs was ontzettend lief voor Levi en voor mij. Ik was op mijn best. Gelukkiger dan ooit en ik kon de hele wereld aan. Het duurde niet lang voordat ik verrast werd door een positieve zwangerschapstest. Tijs en ik waren zwanger. We zouden samen een kindje krijgen. Levi zou een broertje of een zusje krijgen. Ik was eerst geschrokken, maar hoe meer ik aan het idee kon wennen, hoe blijer ik werd.

Dit veranderde allemaal na onze twintigweken echo. Het kindje was niet gezond. Hij had Anencefalie. Zijn schedel was niet volledig dichtgegroeid en wij moesten naar huis wetende dat ons kindje nul procent overlevingskans had. De week daarna ben ik bevallen en is ons zoontje Heaven met eenentwintig weken geboren. Zo klein. Zo lief. Zo compleet. Hij heeft een uur bij ons mogen zijn en is daarna in mijn armen overleden.

‘Hoe moet ik nu verder?’.  Nou gewoon. Doen.

Dus dat doen we dan ook maar. Gewoon doorgaan.

Ik vind enorm veel steun in woorden en in foto’s. Ik geniet van fotograferen. Het geeft mij een doel in een dag. Ons leven weergeven in foto’s. Blijdschap, verdriet en alledaagse dingen. Hier op mijn blog kan ik mijn ei kwijt.

Het wonder van een een kindje krijgen en het verlies van mijn overleden kindje is groot, maar ik blijf proberen te genieten van het thuis zijn bij mijn grootste liefdes en passie voelen voor fotografie en schrijven.

Maar uiteindelijk ben ik gewoon een Hollands meisje die haar weg probeert te vinden door het leven en het beste wil voor haar nest en dit wil delen op het nestwork.

Welkom op Writingpad.nl…