Gisteravond schoot het aldoor al door mijn hoofd; ‘Vanaf nu moet ik zorgen dat ik mijn telefoon continu bij me heb, want ik weet gewoon dat het nu niet lang meer zal duren..’.

Vanmorgen ging ik met mam en Milan naar Tuinland om eindelijk een kerstboom op te halen. We waren net binnen toen ik besefte dat ik mijn tas vergeten was en dus ook mijn telefoon. Bij thuiskomst pakte ik gelijk mijn mobiel en zag een gemiste oproep. ‘Shit..!’, ik wist het! Ik heb gelijk teruggebeld en ik kreeg het goede nieuws dat ik aankomende donderdag mijn sleutels kon komen ophalen! ‘Yes..!’

Het huisje voor Milan en mij komt nu wel heel dichtbij…