Zelfgebakken pizza.

Tomaat, mozzarella, kip, ui, knoflook en verse basilicum. Vers en lekker.

Het gips weerhoudt Tijs er niet van om zelf te snijden. In de keuken staan wint het van zijn groene arm en word hij steeds handiger met links.  

De afgelopen dagen zijn we druk geweest met het vinden van een auto. Urenlang het internet afspeuren, iets vinden en kilometers rijden om er vervolgens achter te komen dat het niks is. Vermoeiend, maar het heeft resultaat geboekt. We hebben een andere auto! Vervolg volgt.

Nu eerst pizza.

En dan kunnen we weer verder.

Eet smakelijk.

Een afspraak om elke week te gaan bakken of om te koken is om ervaring op te doen in de keuken, maar vooral ook voor gezelligheid. Tot nu toe verdienen we nog nog geen vijf sterren, maar mam en ik zijn aan het leren en hebben lol als we samen in de keuken staan. Donderdagavond had ik mijn moeder aan de telefoon; ‘Wij gaan morgen onverwachts een dagje naar Schiermonnikoog…’. Ik reageer niet gelijk enthousiast, ze klinkt nogal afwachtend. ‘Het bakken kan dus niet doorgaan…’, zei ze vervolgens zachtjes. Ik moest lachen. ‘Dat geeft toch helemaal niks!, reageerde ik verontwaardigd. Zo een dag onverwachts lekker uitwaaien bij de zee op een eiland is heerlijk. Een ‘vaste’ dag om in de keuken te knoeien is niet een reden om dat niet door te laten gaan. Een simpele oplossing om alsnog iets eetbaars in elkaar te flansen, was iets te maken op de zaterdag. ‘Dat doen we, en veel plezier morgen!’.

‘Een nagerecht hebben we nog niet gemaakt’. Mam bladert door de Allerhande van de Albert Heijn en vind een simpel, leuk uitziend nagerecht. Hier zijn geen pannen, vuur of ovens voor nodig en het is snel klaar. Aangezien Tijs, Levi en ik gister bij het zusje van Tijs hebben gelogeerd, ben ik moe na een gezellig avondje eten en kaartspelletjes uitleggen en spelen. ‘Een simpel gerechtje klinkt prima’, antwoord ik tevreden. Als we naar buiten kijken is de lucht ijs blauw en straalt de zon. Het besluit om naar de winkel te wandelen voor de boodschapjes is gauw gemaakt. Onderweg heeft Levi de tijd van zijn dag. Buitenlucht, zon en een andere omgeving doet hem goed. ‘Het is een echt buitenmannetje’, merkt mam op. Bij de Action krijgt Levi van zijn opa Chris een trommel waar hij zonder twijfel direct gretig gebruik van maakt en koop ik lekkere warme pantoffels.

Eenmaal weer veilig en warm thuis, gaan mam en ik direct aan de slag. Het verbaast ons hoe gauw en hoe makkelijk het is. Voor het eerst zijn we eerlijk tevreden over het eindresultaat en serveren we trots ons desserts aan de mannen. ‘Goedgekeurd..!’ Een perfect recept om te maken als je eters hebt, maar stiekem geen zin hebt om uren in de keuken te staan.

Klik hier voor het recept.

Op het plaatje ziet het er altijd zo mooi en heerlijk uit. Mooie smaakvolle taarten of lieve cakejes met allerlei interessante ingrediënten en bijzondere vormen. ‘We kunnen wel één keer in de week gaan bakken’, zei ik een aantal weken geleden terug tegen mam. Mijn moeder heeft een lekkere verzameling aan kook en bakboeken in de kast staan, maar er zit ondertussen meer stof op dan vers gekneden deeg spetters. Vergapend bladeren we de boekjes wel eens door en zeggen dan: ‘Lijkt me zo heerlijk als je dat kan’. Maar als je nooit begint, zal je het ook nooit leren. Zo kwam de vrijdag bak of kookdag. Eén keer in de week bakken en één keer in de maand koken. ‘Ja, en dan kunnen de mannen gelijk een proeftest houden’.

Na een aantal keer bakken valt het toch tegen als er elke keer wel wat misgaat. De oven staat te hoog, de bakvorm is te groot met als gevolg een te dunne deegbodem. Toch blijven we positief en vinden we dat je van elke fout leert voor een volgende keer. Gisteren hebben we voor het eerst gekookt. Het plan was om samen een recept te kiezen uit het boek van Jamie Oliver, maar met teveel lekkere keus was het moeilijk. Uiteindelijk werd het ‘Limoenribs met Cajunfrites’ uit de Allerhande van de Albert Heijn.

Spareribs met ovenfrites en tomaat en ui. Het is een ovengerecht en een ovenschaal miste bij mij thuis. Eerst naar het dorp voor de nodige boodschappen en dan snel weer terug om de oven aan te draaien en te beginnen. Mam en ik stonden in de keuken en de mannen hielden zich bezig met Levi en hun neusvleugels op scherp houden. Het recept volgend, was het toch nog niet helemaal lekker gaar nadat het uit de oven op tafel kwam. Snel weer de oven in en Levi ondertussen lekker warm in bad en in de pyjama. Levi zijn buikje zat al vol, want hij had al gegeten. Al die Cajun kruiden zijn toch iets te scherp voor hem. ‘Tijs, haal jij de ovenschaal even uit de oven?’, vraag ik als we allemaal het idee hebben dat het nu wel eetklaar moet zijn.

Iedereen had zijn bord goed opgeschept en leeggegeten. Een goed teken lijkt mij. Met een toetje na van stoofpeertjes ploffen mam en ik met een volle tevreden buik op de bank met onze voeten omhoog. ‘Heerlijk gegeten’, zeg ik voldaan.

Ik trek een vies gezicht als Tijs de kip uit de koelkast haalt. Ik zie té duidelijk een ‘kip’. Twee pootjes steken de lucht in en zijn vleugeltjes zijn met een touwtje stevig aan zijn romp vastgebonden. ‘’Arm kippetje’’. Een verse kip van de poelier op de markt ziet er toch nog weer wat ‘echter’ uit. Niet willen zien wat je eet is volgens mij typisch ‘Hollands’. Wel smikkelen en genieten van het eten, maar er niet bij stil willen staan wat we eigenlijk naar binnen werken. Ik draai mij gauw om en laat Tijs zijn ding doen. Geuren van knoflook, pastinaken (witte wortel), ui, aardappelen, rozemarijn en tijm vullen al gauw de woonkamer. ‘’Dat ruikt wel heel erg lekker’’, zeg ik met een verheerlijkte blik op de oven.

‘’Wie snijdt de kip aan?’’, vraagt Chris lachend als Tijs de kip gevuld met citroen en rozemarijn uit de oven haalt en op tafel zet. “Dat doet natuurlijk de kok’’, antwoord Tijs stiekem trots. Mijn hoofd draait automatisch een andere kant op als ik de botten van het arme kippetje hoor kraken, maar de geuren die vrijkomen zijn te lekker. Als iedereen een opgedekt bordje voor zijn neus heeft staan word het langzaam stil en hoor je iedereen genieten…

‘’Wat bof ik toch met zo’n vent’’

Morgen staat Tijs een dagje in de keuken. Mijn ouders en mijn oudste broer zijn uitgenodigd voor een etentje bij ons aan de eettafel. Een heerlijk recept uit het boek van Jamie Oliver is uitgekozen en de boodschappen zijn vanmiddag vers op de markt gehaald. Genieten van het mooie weer op een terrasje en zorgeloos winkeltjes kijken. Wat een heerlijk begin van dit weekend.