Muisje

Posted by Kim on Sep 3, 2010 in Blog | 1 comment

Beschuit met muisjes, daar denk je vaak het eerst aan wanneer je op kraamvisite gaat. Bij een pasgeborene hoort een degelijk beschuitje met knapperige muisjes. Blauw of roze natuurlijk. De lief gekleurde muisjes horen er hoe dan ook gewoon bij. Zo doen wij dat gewoon. Is er een bevalling, dan eten we beschuit met muisjes. Bij mij staan de blauwe muisjes al wel in de kast, maar ik vind het ook wel leuk om toch wat anders te doen. Een keer wat anders. ‘Doe eens gek’, zeg maar. Zo heb ik al wat ‘gekke’ ideetjes bij elkaar gezocht:

1. soesjes met blauw glazuur
2. geboortetaart met de naam of een foto van je kind
3. chocoladekoekjes die ietsje gesmolten zijn in de magnetron, gedoopt in muisjes
4. een lange vinger met een blauw lint
5. smelt een reep chocolade doop daar bevroren slagroomsoesjes (of een bagel) in en rol deze vervolgens door de muisjes.
6. mini cup cakes met blauwe boter crème

Ik moet er natuurlijk wel rekening mee houden dat wanneer ik dit zal serveren, ik net bevallen ben en overal genoeg van moet maken en klaar moet hebben voor de kraamvisite. Het zal dom zijn om het mezelf veel te moeilijk te maken. Zo heb ik al bedacht dat als ik zou kiezen voor de soesjes of de bagels, ik die zou kunnen invriezen. En als ik zou kiezen voor cup cakes ik wel boter crème zal moeten maken, maar ik geen idee heb waar ik ‘eetbare’ kleurstoffen zou kunnen kopen.  Zo ben ik een beetje aan het bedenken; ‘wat is leuk en wat is handig?’.

‘Wat zouden jullie kiezen en/of hebben jullie nog ideeën of tips?’.

Love is Blind

Posted by Kim on Sep 2, 2010 in Blog | 7 comments

‘Liefde maakt blind’. Wie kent deze zo vaak gebruikte gezegde tegenwoordig niet. Zo verliefd of gek zijn op iemand, zodat je blind wordt voor alle slechte voortekenen. Voortekenen die je eigenlijk willen vertellen dat de jongen waar je zo vol van bent, helemaal niet altijd de jongen is die jij denkt dat hij is. ‘Ben je nou echt zo blind?’ of ‘ik begrijp niet waarom je nog bij die jongen bent’ zijn dingen die ik de afgelopen jaren ook vaak aan heb moeten horen. ‘Hun weten toch niet hoe hij is’, dacht ik dan altijd bij mezelf. Ik was ervan overtuigd dat hij wel genoeg van mij hield en daarom uiteindelijk wel zal gaan inzien dat het voor hem nodig tijd werd om te gaan veranderen. Nu vijf jaar later begin ik langzaam te begrijpen waarom mensen om mij heen zulke dingen tegen mij zeiden. ‘Mijn ogen beginnen zich te openen’. Vaak zijn we uitelkaar geweest, maar nooit was dat voor mij zonder groot verdriet en gemis. Ik kon hem nooit loslaten. Nu begint dat wel te komen. Ik kan op sommige momenten ineen keer denken; ‘Hé, ik heb al vier uur niet aan hem gedacht’.

‘Maar heb je dan geen spijt van je zwangerschap?’, vragen mensen aan mij, wanneer ze horen dat onze relatie verbroken is. Ze zijn verbaasd als ik antwoord dat ik dat totaal niet heb. ‘Het is al echt mijn kindje. Ik ben er nu zo aan gewend dat ik moeder word’. Ik zou ook niet anders meer willen. Mijn kleine in mijn buik hoort al echt bij mij. Het zal juist een stuk rustiger worden zonder alle ruzies en drama. Een vriend en vader die ik eigenlijk ook nog erbij had moet opvoeden. Ik heb mijn handen straks wel vol aan één denk ik. Het is natuurlijk niet de allerbeste ideale situatie zo, maar met de mensen om mij heen die mij zo goed steunen en voor mij klaarstaan, komt het zeker weten allemaal goed!

September

Posted by Kim on Sep 1, 2010 in Blog | 7 comments

Vandaag is een nieuwe maand aangebroken. Een maand waar ik al zo lang naar uitkijk. Een maand waarvan ik acht maanden dacht: ‘Oh, maar dat duurt nog zo lang’. Het is nu officieel; het is september! Ik mag van mijzelf nu echt beginnen met aftellen. Elke ochtend een dag wegkruisen. Elke ochtend weten dat ik een een dag dichter bij de grote dag ben. De ‘grote’ datum is natuurlijk maar een datum, want voor hetzelfde geld mag ik mij morgen al ‘mama’ noemen of besluit de baby na veertig weken om gewoon nog even lekker twee weken te blijven zitten. Hoe het allemaal ook gaat lopen, binnen nu en vijf weken zal het toch echt gaan gebeuren. De eerste maanden keek ik elke vier weken uit naar de nieuwe afspraak bij de verloskundige. Nu kijk ik uit naar de komende weken, omdat de baby komt.

Emma heeft gisteren voor mij een super schattig aftelkalendertje gemaakt, zodat ik vanaf nu letterlijk elke dag kan wegkruisen. ‘Zo spannend allemaal…’ Vanmiddag eerst weer vertrouwd langs bij de verloskundige en dan weer een nieuwe afspraak voor de week daarop. Zo kom ik week voor week de maand september wel door!

Big Happy Birthday!

Posted by Kim on Aug 31, 2010 in Blog | 7 comments

Eenendertig augustus. Het is vandaag precies vijfentwintig jaar geleden dat mijn moeder Dennis voor het eerst in haar armen kreeg. Wat klinkt dat eeuwen terug. Mijn middelste broer is alweer vijfentwintig jaar oud. Echt een volwassen leeftijd en dan wordt hij straks ook nog oom. Vijfentwintig jaar oud en oom. ‘Hoe volwassen klinkt dat?’. Lieve Dennis ik wens je een hele fijne dag, gefeliciteerd!

Na een ochtendje schoenen passen, of beter gezegd schoenen worstelen, heb ik leuke laarsjes gevonden die ik nu aanpas met mijn zwangere klompjes, maar die ik ook zeker zal gaan dragen wanneer mijn voeten weer in hun oude staat zijn. Elke winter koop ik een paar Ella boots. Gewoon voor erbij. Dit jaar dus ook, alleen wat eerder.

Kletsvoet

Posted by Kim on Aug 30, 2010 in Blog | 3 comments

Met de bevalling in zicht loop ik met zwangere klompvoetjes mijn Birkenstocks helemaal gaar. Ik vond het tot twee weken terug totaal geen probleem. Het was het voordeel van in de zomer zwanger zijn, vond ik.  Lekker met je blote voeten dag in en uit op slippers. Geen geknel of te warme voeten te in strakke schoenen die uit elkaar knappen door veel te erge opgezwollen voeten.

Nu het constant zoveel regent begin ik wel anders te ‘piepen’. Mijn voeten zijn koud en kletsnat als ik naar buiten ga. ‘Het wil zo niet met die regen!’. Nu zou ik zo graag nieuwe schoenen willen kopen, maar kan ik dan wel goed aanvoelen wat mijn ‘originele’ schoenmaat is?. Ik wil straks in de winter weer lekkere warme boots. Als ik hetzelfde merk zou kopen als mijn vorige schoenen, zouden de maten toch ongeveer wel gelijk zijn?! Misschien ga ik vanmiddag wel even wat schoenwinkels langs om te kijken hoe de schoenen mij nu passen…