Vijfentwintig december.

Het is eerste kerstdag als Tijs en ik rond twaalf uur weer thuis komen na een avondje heerlijk eten en (uit)slapen. Er staat nog afwas op het aanrecht en er moeten nog wat dingetjes opgeruimd worden. Met een aansteker loop ik een rondje door de kamer en steek ik alle kaarsjes aan. Als de radio aan is en de kerstmuziek klinkt uit de boxen, zijn we er klaar voor.

Eerste kerstdag.

Mark, de zoon van Chris, heb ik altijd beschouwd als mijn broer. Toen we klein waren, speelden we samen met de poppen en waren we samen fan van de Spice Girls. Sinds hij is verhuisd zie ik hem te weinig. Ik ben blij dat hij mee gekomen is en gelijk is het weer net als anders. Elke keer met een ander kapsel, maar toch net zoals vroeger.

Zoals elk jaar spelen we Triviant. We merken aan de vragen op de kaartjes dat we ouder worden. ‘Dat is alweer zo lang geleden..! ‘Wie was dat ook alweer?’.

Als Levi gedoucht en vol naar bed gaat, maken we alles klaar voor het eten. Afgelopen week hebben Tijs en ik ons kerstmenu samengesteld en uitgeprint. Iedereen krijgt er een op zijn bord en mam heeft kerst kokers mee die je met een knal uit elkaar trekt, waarna er een gekke vraag uitvalt;

Q: ‘What is whobbly and flies?’

A: A jelly-copter.

We hebben een voorgerecht, hoofdgerecht en een nagerecht. We hebben onze gourmet wat uitgebreid.

Mam sluit de avond af door een groepsfoto te maken. Bij de kerstboom natuurlijk.

Eerste kerstdag was heel anders dan onze kerstavond, maar net zo leuk. Ik geniet van tradities die zich elk jaar weer herhalen. Ook al vierden we het normaal bij onze ouders, het was weer gewoon kerst. Lekker eten en niet te moeilijk doen.

‘Wat is kerst toch fijn’.

Have yourself a merry little ‘second’ Christmass Day!

Liefs