Afgelopen week kochten Tijs en ik een leuke aanbieding bij de Gamma. Het is dan wel geen luxe dure schutting, maar wel een afschutting en zeker niet lelijk. ‘’Misschien komen we morgenmiddag wel even op de koffie’’, zei mijn moeder gister door de telefoon. Uiteindelijk werd het een middag in de tuin met mam, Chris, Dennis en Emma. Een warm zonnetje, Coca Cola, Levi met een parasolletje boven zijn hoofd en twee mannen aan het werk. Het stond niet in de planning, maar werd zonder vragen van mij kant al gedaan. In een paar uurtjes stond er een afscherming en ben ik verlost van mijn té grote ‘open tuin’. Ik ben de mannen dan ook erg dankbaar. Ik kan nu weer uitkijken naar een afgesloten tuin, waarin ik ongegeneerd in de zomer kan genieten van de zon en een goed boek zonder alle nieuwsgierige aapjes die kunnen gluren…

‘’Hoe laat is het?!’’, ik kijk verschrikt als ik op mijn telefoon zie dat het al half negen is. Ik tik Tijs aan om te vragen hoe laat we op de verjaardag van zijn oma aanwezig moeten zijn. ‘’Ik bel mijn moeder zo wel even’’, mompelt hij onder de dekens. In de kamer ernaast hoor ik de vrolijke ochtend geluidjes van Levi. Ik spring uit bed en doe mijn ochtendritueel. ‘’Drie uur pas’’, zegt hij als hij de telefoon weer neerlegt. De dag ervoor had ik mijn vader afgebeld, omdat we het waarschijnlijk allemaal niet meer zou redden. Aangezien we pas eind van de middag bij zijn oma hoefden te zijn, konden we ook nog wel even langs de  ‘kersverse opa’. ‘’Pap, we komen toch wel’’. In de woonkamer had ik de klok nog niet een uur vooruit gedraaid en zat rustig te ontbijten, Levi kreeg zijn fruithap en Tijs genoot in alle rust van zijn koffie. Voordat ik me ging omkleden besloot ik nog even de was op te hangen. ‘’Het is nog vroeg..’’.

Toen ik erachter kwam dat het inmiddels al tien voor elf was, na het kijken op mijn telefoon (die godzijdank automatisch een uur vooruit gaat), raakte ik in een stress momentje. ‘’Dit gaan we toch nooit redden?, zijn matrasje moet mee, ik moet zijn slaapkleertjes nog inpakken, luiers, fles klaarmaken, koekje en sap mee, ik moet mezelf nog omkleden, tanken´. Als een windvlaag vlogen Tijs en ik door het huis om op tijd bij mijn vader te zijn voor Levi zijn middagdutje. Om tien voor twaalf zaten we in de auto en we hebben het allemaal gered , maar ik blijf het verwarrend vinden als de klok een uur vooruit gaat..

‘Luxe’ is een woord wat in mijn dagelijks gebruik eigenlijk weinig tot bijna niet voorkomt. Met het simpelste kan je mij gelukkig maken. Overbodige luxe is voor mij niet weggelegd. Toch geniet ik   stiekem  wel, als ik dan een keer iets luxe eet of aanschaf. Hier een lijstje van mijn tien favoriete luxe producten op deze zonnige zondag.

1 Geitenkaas. De bekende ‘Hmmm’ kreuntjes klinken bij mij luid en duidelijk uit mijn keel wanneer ik geitenkaas proef. Zo zacht en vol van smaak. Bij de eerste hap sluit ik altijd even mijn ogen en geniet.

2 Uit eten gaan. Voor mij niet iets wat ik regelmatig doe. Des te leuker en lekkerder is het als het wel gebeurt. Het feit dat je aanschuift en doorgeeft aan meneer die bij je tafel komt wat je graag wilt eten, dat het vervolgens voor je gekookt wordt, geserveerd en voor je afgewassen als je heerlijk voldaan bent.

3 Schoonheidsspecialiste. Jezelf lekker laten verwennen en je als ‘herboren’ voelen als je weer naar buiten loopt.

4 Bloemen kopen voor mezelf. Wachten op een bos bloemen van een ander kan, maar jezelf een keer trakteren is zo af en toe ook niet verkeerd. Ik kan volop genieten van een mooie bos bloemen op de eetkamertafel die mijn woonkamer gelijk een stuk gezelliger doet lijken.

5 Internet. Tegenwoordig zo ‘gewoon’ en raar als je het niet hebt. Toch is het voor mij nog steeds een luxe waar ik gelukkig elke dag gebruik van mag maken.

6 Laptop. Een vast computer op mijn bureau en een laptop in de kast. Eigenlijk overbodig, maar toch wel erg lekker om ‘s avonds op de bank te kruipen met mijn lappie om alle blogjes even bij te lezen.

7 Stijltang. Na het föhnen moet ik even met de stijltang door mijn haar anders ‘pluist’ het teveel. Ik kan niet meer zonder.

8 Levi zijn wipstoel. Muziekjes, trilstand en een wiegstand. Levi vind het heerlijk om erin te zitten om te genieten van alle luxe die hem geboden wordt.

9 Zalm. Gecombineerd met bieslook misschien wel het lekkerste hapje voor op mijn broodje.

10 Vakantie. Doe ik te weinig, maar het is zo mooi om meer van de wereld te zien en te proeven. Leren van andere culturen en je verbazen over mooie plekjes.

Als de eerder gedronken koppen thee mijn lichaam weer verlaten als ik op het toilet zit, moet ik lachen als ik de krant in het wasbakje van de kraan zie liggen. Wanneer ik weer de kamer inloop, zie ik op de vensterbank een kopje koffie nog halfvol koud staan worden. Zijn geurtje staat nog op het aanrecht en ik struikel over zijn schoenen als ik door de achterdeur de achtertuin in wil lopen. Een half opgerookt sigaretje ligt nog te roken in het asbakje buiten als ik naar hem kijk en zeg: ‘’Wat is het toch fijn dat je er bent..’’

De was van de waslijn, de vieze was in de wasmachine, het bed verschonen, het dekbed uit het raam hangen en alle ramen even tegen elkaar openzetten en een vriendje die een kopje koffie voor je zet, als je weer beneden komt.

‘’Heerlijk om zo de dag te beginnen..’’

‘’Wat leuk, mam!’’, riep ik enthousiast toen wij dinsdag langskwamen om de bloemen te brengen. Ze had een notitieboekje gekaft met een mooi haakwerk. Mijn ‘dekenproject’ is nog steeds in voortgang, maar hoeft eigenlijk pas in de winter af. Om tussendoor wat andere dingen te haken is ideaal om meerdere technieken binnen het haken te leren en om een ‘eindresultaat’ te produceren voelt ook niet verkeerd. Met lieve keuren garen heb ik gister, geïnspireerd door mam, mijn agenda opnieuw gekaft. Ik ben er tevreden mee, want hij is leuk geworden.

Ook ben ik nu in het bezit van twee nieuwe boeken over haaktechnieken en het haken van knuffels. Een olifantje is nu eerst mijn doel. Ik vind het lastig, want patronen lezen is voor mij abracadabra. Zo is de eerste zin; ‘Ro 1: 2 l, 6 v. in de 2de l vanaf haaknaald. Ro2: 2v. in elke v. rondom (12 stkn)’. Ik moet dit dus nog even uitzoeken, maar dat gaat vast wel goed komen. Mijn grijze garen liggen al klaar..

‘’Weet je wat ik vanmiddag wel zou willen doen?’’, vroeg ik aan Tijs toen we op het punt stonden om op te gaan staan. ‘’Mam en Chris een groot bos bloemen brengen’’. Deze twee mensen hebben tot nu toe in goede en in slechte tijden altijd klaargestaan voor de mensen die hun nodig hadden. Ik dacht er nog niet eens over na om Chris te vragen voor hulp en hij was er al. Mam die mij door verdriet en ellende heeft getrokken en mij altijd een schouder bied. ‘’Nou, dan spring jij straks in de auto, rij je naar de bloemenwinkel en haal je de mooiste bos bloemen die er is en dan brengen we die vanmiddag nog!’’. Zo gezegd, stonden we gister met een super bos bloemen bij mijn moeder en Chris voor de deur.

Wanneer mooie dingen een ‘gewoonte’ worden, is het tijd om duidelijk te maken hoe dankbaar je bent voor zoiets. En hoe zeg je dat nou beter dan met bloemen…

Te kort, te krap, verwassen, niet meer mooi. Ik sta voor Levi zijn kast om kleertjes uit te zoeken voor die dag. Alles wat ik pak is maatje tweeënzestig. Toen hij net geboren was, klonk dat al heel wat. Nu ruim een half jaar verder, stelt dit niet veel meer voor. ‘Hoogwater’, zoals ze het wel noemen. Zijn broekjes worden alweer te kort en zijn shirtjes zijn te krap. Het gaat allemaal zo snel. Ik kijk naar Tijs en hij heeft al gauw door hoe laat het is; ‘’Zullen we vanmiddag naar prénatal?’’.

Eind van de middag komen we thuis met een nieuw voorraadje kleding en slaapkleding. Wel gek dat ik voor een simpel joggingbroekje niet bij de prénatal kon slagen. Gelukkig is daar dan in ons dorp nog de Hema en ben ik wel geslaagd.  Het shirtje van The Beatles bij h&m is ook besteld.

Vanmiddag ga ik met een tas maar eens naar boven om alle ‘te kleine’ kleertjes uit zijn kast te trekken en dan kijken wat hij nog nodig heeft.

Na Levi zijn middag koekje en een beetje sap, pak ik hem haastig in, in de kinderwagen en graai gauw mijn camera uit de kast en begin een heerlijke lente wandeling. Ik geniet elke seconde van de warme zonnestralen op mijn huid en de mooie plaatjes om mij heen. Mooie bloemen en de bomen met nieuwe verse knoppen. Hier en daar schiet ik een fotootje, maar ben te druk bezig met het genieten van het mooie weer. Als ik nu naar buiten spiek lijkt het weer een mooie dag te worden. Laten we het hopen…