Ik heb het zelf altijd erg leuk gevonden om film materiaal van vroeger terug te kijken. Kijken wie ik was als een klein mensje. Je hoort jezelf praten en je ziet jezelf bewegen als een klein meisje die je jezelf eigenlijk niet herinnert. Ook vind ik het leuk om te zien hoe mijn moeder er toen uitzag en in wat voor omgeving ik ben opgegroeid. Voor mijn eigen kleintje wil ik dat straks ook. Dat hij later kan terugkijken hoe hij als klein mensje was.

Nou ben ik zelf nooit zo kieskeurig als het gaat om hoge kwaliteit en rare fratsen wat je tegenwoordig allemaal in de kleinste en mooiste toestellen hebt. Gewoon filmen, dat is genoeg. Vanmorgen ben ik eens gaan rondkijken en ik kwam thuis met de Samsung Flashcam. ‘Shoot & Share in Full HD’. ‘Dat klinkt goed’. Ook kan ik er foto’s mee maken met 10 megapixels. Zover ik begrijp en weet is dat vrij netjes. Hij lijkt mij zo handig, omdat hij altijd makkelijk in je tas past en je hem dus overal makkelijk mee naartoe kan nemen. Ik ben benieuwd hoe de camcorder mij zal bevallen en hoe de beelden worden. Ik kan straks in ieder geval filmpjes maken (en delen) van mijn popje!